17.9 C
Brussels
26 juni 2019
SUPERIOR8
Image default

IJsland: Verken de binnenkant van een van de grootste gletsjers

‘Into the Glacier’ is relatief nieuw op Ijsland en vanaf de start een voltreffer. Wandelen over een gletsjer kan je op verschillende plaatsen doen in Ijsland, maar effectief in de enorme ijsmassa gaan, dat is echt onwezenlijk!

Het concept is simpel: je graaft een tunnel in het ijs van de gletsjer.  De voorbereidingen van ‘Into the Glacier’ namen echter jaren in beslag.  Niet alleen moesten er verschillende vergunningen geregeld worden, maar ook moest de veiligheid gegarandeerd worden. Toeristen een gletsjer in brengen, is namelijk niet zomaar iets. Na veel berekeningen werd uiteindelijk een locatie op de Langjökull gekozen, een gletsjer in het IJslandse binnenland op ongeveer twee uur rijden van Reykjavik.

 

 

In totaal werd zo’n vier jaar gewerkt aan ‘Into the Glacier’, waarvan het uitgraven van de tunnel ongeveer anderhalf jaar in beslag nam. In deze periode werkten er 4-8 mensen non-stop in de tunnel en werd er zo’n 5.500 kubieke meter ijs uit de gletsjer gehaald. De tunnel is in totaal zo’n 500 meter lang en is hiermee de langste ter wereld in zijn soort.

Je kan de attractie bezoeken via een voorafgeboekte tour vanuit Reykjavik (of andere locaties), maar je kan er ook zelf naartoe.  Alhoewel… als niet met een 4×4 wagen op pad bent, dan rij je tot Husafell waar de organisatie je komt oppikken.  De rest van de weg tot aan het basecamp is puur maanlandschap.  Wij parkeerden onze wagen aan het zwembad in Husafell en reden met de jeep mee naar basecamp.  Onderweg zagen we enkele wagens echt vastzitten.  Basecamp is de beste omschrijving van het verzamel/vertrekpunt van deze expeditie.  Letterlijk gelegen aan de rand van de gletsjer waar lavawoestijn overgaat in ijswoestijn.

Hier stappen we over in een soort van ‘monster truck’ die ons naar de ingang van Into the Glacier zal brengen. Het immense voertuig staat hoog op de wielen en heeft overal ramen zodat we naar buiten kunnen kijken. Het is trouwens het onderstel van een vroegere mobiele raketlanceerder.  De raketten werden vervangen door een cabine vol toeristen.  Het volgende ritje aan een zeer laag tempo is buitenaards.  De bestuurder staat in constante verbinding met andere trucks om te kijken waar het beste gereden kan worden. Je bevindt je immers op een ijsmassa die constant in beweging is. Alhoewel we af en toe flink, komen we na zo’n 45 minuten bij de ingang van de gletsjertunnel aan.

Bovenop de gletsjer waait het stevig en hangt een dichte mist.  Waar je ook kijkt zie je overal wit. We gaan snel de ingang/tunnel in voor onze ijsexpeditie.  De eerste honderden meters zijn bizar: er zijn matjes neergelegd die ervoor zorgen dat je niet uitglijdt terwijl je dieper en dieper het ijs in loopt. Na een paar minuten komen we bij een soort van open ruimte met banken waar we onze gidsen ontmoeten en stijgijzers aangemeten krijgen. Je kunt deze onder je eigen schoenen binden om te voorkomen te dat uitglijdt.

We maken een wandeling van ongeveer een uur door de ijstunnels en krijgen uitgebreid uitleg over het ijs, de verschillende soorten ijs en het ontstaan van de gletsjers op IJsland. Onderweg zijn er diverse plekken waar we even stoppen voor een foto. Op een bepaald punt staan we zo’n 25 meter onder het oppervlakte van de gletsjer en bevindt er zich onder ons nog eens een 200 meter dik pak ijs. Zo’n bizar idee! Onderweg krijgen we nog enkele feitjes te horen over onder meer het ontstaan van de tunnel.   Er is zelfs een kapelletje gemaakt in het ijs.  Deze is blijkbaar heel populair voor huwelijksfoto’s.  Verder werden op enkele strategische punten led lichtjes aangebracht enerzijds zodat je ziet waar je moet wandelen, maar ook voor het effect.

Je hoort het ijs kraken rondom je.  Je ziet het smeltwater hier en daar stromen en via enkele houten bruggetjes moet je enkele diepe scheuren in het ijs oversteken.  Het is duidelijk dat de gletsjer leeft. Er is berekend dat, met de huidige snelheid van bewegen, de tunnel zo’n 15 jaar kan blijven bestaan in zijn huidige vorm.

Na ongeveer een dik uur in het ijs te hebben doorgebracht zijn we weer terug bij de ingang, die overigens regelmatig opnieuw uitgegraven moet worden. Wanneer ze dit niet zouden doen, zou je al binnen afzienbare tijd de ingang van de tunnel niet meer kunnen vinden.

Meer info op https://intotheglacier.is/

Reageer met jouw mening of opinie en start het gesprek met onze andere lezers

Je zal dit zeker ook leuk vinden

Share via
0 Shares